Hiszpania - Barcelona
 |
Jest coś szczególnego w Barcelonie, stolicy Katalonii,
spoglądającej na morze ze wzgórz Collserola i Montjuic. Może to być
związane z jej historią datującą się od czasów rzymskich, pięknym
położeniem w nadmorskiej dolinie lub też bogactwem zabytków
architektury. Barcelona fascynuje jednak przede wszystkim swoim sposobem
przeżywania każdego dnia. Miasto jest stare i nowe zarazem łącząc
tradycję z joie de vivre w swój niepowtarzalny sposób. Spacer należałoby
zacząć od Las Ramblas, najbardziej znanej ulicy w Katalonii.
Zacieniona, wysadzana platanami promenada łączy w starym mieście
Plaza de Cataluňa, bardzo lubiany plac przez mieszkańców Barcelony oraz
Plaza de la Puerta de la Paz, gdzie wznosi się kolumna z
pomnikiem Krzysztofa Kolumba. Przy Ramblas znajduje się główny teatr
Barcelony – Gran Teatro de Liceo posiadający najlepszą akustykę
w Europie, liczbą miejsc ustępujący jedynie mediolańskiej La Scali oraz
San Pablo del Campo, kościół z XII wieku z pięknym krużgankiem o
małych, trójlistnie zakończonych kolumnowych arkadach.
U wylotu Las Ramblas stoi pomnik Krzysztofa Kolumba
upamiętniający powrót włoskiego żeglarza i spotkanie z władcami
Hiszpanii. Ironią losu jest fakt, że popierane przez króla Katalonii
odkrycie Ameryki było powodem upadku portu w Barcelonie. Kolumna
monumentu ma 59 m wysokości a sam pomnik 8 m. Po wjechaniu windą na jej
szczyt, otwiera się przed nami rozległa panoramę miasta i portu.
Naprzeciwko pomnika Kolumba znajduje się Reales Ataranzas,
wielka stocznia królewska, która w XIII wieku mogła budować 30 żaglowców
jednocześnie. W tym czasie Barcelona była jednym z głównych portów
śródziemnomorskich a dla Katalonii był to złoty wiek potęgi na morzu.
Dziś w stoczni ma swoją siedzibą Museu Maritim. Oprócz
obejrzenia repliki okrętu flagowego floty hiszpańskiej, który brał
udział w słynnej bitwie z Turkami pod Lepanto i bliskich sercu żeglarza
pamiątek morskich, w muzeum można też odbyć wirtualną podróż w morskie
głębiny.
Wzdłuż brzegu morza biegnie ponad 40 metrowej szerokości arteria,
Paseo de Colon
, przy której położony jest mały, barokowy kościół,
Basilica de la Merced
, o doniosłym dla Barcelony znaczeniu, bowiem w bazylice znajduje się
otoczony kultem wizerunek Matki Boskiej Łaskawej. Pod koniec września
całe miasto obchodzi bardzo uroczyście święto swojej patronki. Jest to
radosna, największa religijna uroczystość w Barcelonie, ale zarazem
wesoła fiesta ogarniająca całe miasto.
Z Paseo de Colon niedaleko jest do Barrio Gotico,
dzielnicy gotyckiej, w której znajduje się większość zabytków
średniowiecznej Barcelony. Położona miedzy katedrą a ratuszem, otoczona
fragmentami obwarowań z czasów rzymskich, Barrio Gotico stanowi jedną z
bardziej fascynujących części miasta. W samym sercu Barrio Gotico
znajduje się katedra Św. Eulalii, zamęczonej przez
Rzymian za trwanie przy wierze chrześcijańskiej. Budowę świątyni
rozpoczęto w 1298 a zakończono w 1448. Jej projekt jest wspaniałym
przykładem gotyku katalońskiego. Wnętrze świątyni, surowe i
majestatyczne, oświetlają XV- wieczne witraże. W katedrze można się
zapomnieć podziwiając kolejne kaplice z nastawami ołtarzowymi, wybitnymi
przykładami średniowiecznej plastyki katalońskiej, słynne drewniane
stalle zdobione polichromowanymi i złoconymi herbami rycerzy Zakonu
Złotego Runa czy jeden z najpiękniejszych na świecie gotyckich
krużganków z bogactwem elementów architektonicznych.
Na Plaza de San Jaime kontynującego tradycje rzymskiego
forum, również dzisiaj znajdują się najważniejsze gmachy Barcelony:
Pałac Diputacion Provincional oraz Ayuntamiento (ratusz). Najpiękniejszą
część pałacu stanowi dziedziniec, do którego prowadzi szerokie wejście.
Dziedziniec, zaprojektowany w charakterystycznym stylu katalońskiego
gotyku jest znakomitym przykładem arystokratycznego patio z tamtego
okresu. Jedną z ważniejszych miejskich arterii przecinających Barrio
Gotico i łączącą starą cześć miasta z portem jest Via Layetana.
Wieczorną porą roztacza się stąd wspaniała panorama na majestatyczny
kompleks murów rzymskich i kaplicę Santa Aqueda. Fantastyczne tło tworzą
wznosząca się ponad nimi wieża Mirador i dzwonnica katedry.
 |
Również w Barrio Gotico, przy ulicy Calle de Montcada znajduje
się kościół Santa Maria del Mar, uznany za pomnik narodowy jako
jeden z najważniejszych zabytków architektury katalońskiej.
Majestatyczna bryła kościoła o szerokich płaszczyznach i pięknym portalu
oraz harmonijnych, zamkniętych ostrym łukami wysokich oknach,
ukoronowana jest dwoma ośmiokątnymi dzwonnicami zakończonymi trzema
kondygnacjami okien.
Zmieniając nastrój odwiedzamy z kolei La Ciudadela,
wielki park Barcelony, leżący pomiędzy Barcelonetą a
Paseo de San Juan. Ten piękny teren zieleni rozciąga się na obszarze 300
ha. Zacienione aleje z palmami, trawniki i tarasy, liczne rzeźby, stawy
i jeziorka, wodospady i pałace tworzą wspaniałą mozaikę, będąc
znakomitym przykładem architektury ogrodowej, stworzonej według jej
klasycznych kanonów. Wejście do parku otwiera Łuk Tryumfalny, efektowne
dzieło zainspirowane stylem Mudejar, stylem łączący elementy arabskie z
chrześcijańskimi, który rozwinął się w Hiszpanii po XII wieku.
W Ciudadeli znajdują się Muzeum Sztuki Współczesnej,
Muzeum Zoologiczne, Geologiczne, Ogród Zoologiczny. Niezapomnianą
atrakcję stanowi fontanna Cascada Monumental – znakomity
przykład stylu neoklasycznego. Najbardziej słynną rzeźbą w parku jest
jednak Dama de Paraguas, figura pięknej kobiety osłaniającej
twarz od słońca parasolem. Usytuowana na dekoracyjnej, otoczonej
drzewami fontannie, stanowi jeden z najbardziej romantycznych symboli
Barcelony. W parku znajduje się również Pałac Muzyki
Katalońskiej, jedno z najwybitniejszych osiągnięć sztuki barcelońskiej
końca XIX wieku. Wnętrze o secesyjnym wystroju, zdobione kolorowym
szkłem, barwną glazurą, mozaikami i ozdobami z kutego żelaza posiada
efektowną, pełną uroku atmosferę.
Następny wielki kompleks to Wzgórze Montjuic, na
którym położone są muzea i pałace, ogrody, pomniki i wesołe miasteczko
stanowiąc ogromną atrakcję dla turystów i mieszkańców Barcelony. Na
Montjuic znajduje się Palacio Nacional, Muzeum Archeologiczne i
Etnologiczne, teatr grecki, rekonstrukcje Pueblo Espanol, Fundacion Joan
Miro, imponujące obiekty olimpijskie, ogrody znane z pokazów świetlnych
fontann i dominującą nad całą Barceloną wieża Miramar.
Idąc od Plaza de Espańa szeroką aleją Avenida de la Reina
Cristina dochodzimy do spektakularnej fontanny zwanej Świetlną. W letnie
noce wysokie strumienie wody, oświetlone wielobarwnym światłem
reflektorów tworzą zmieniające się jak w kalejdoskopie obrazy, z
niekończącą się tęczą i prawdziwą feerią barw. Na szczycie wiodących od
fontanny schodów wznosi się Palacio Nacional, ze zbiorami Museo
de Arte de Cataluňa
Mieści się w nim imponująca kolekcja sztuki romańskiej, gotyckiego
malarstwa i rzeźby. W tym okresie artyści z Katalonii posiadali
dominującą pozycję w Hiszpanii. Ich dzieła, znakomicie wyeksponowane
przemawiają do zwiedzających swoim artyzmem. Zwiedzając
Pueblo Espaňol
poznajemy Hiszpanię w miniaturze, wiernie odtwarzającą gotyckie i
renesansowe zaułki znanych miast lub charakterystycznych miejsc; mury
miasta Avilla, Plaza Mayor typowe dla Guadalajary czy Madrytu, dzielnicę
andaluzyjską i katalońską czy też dzwonnicę kościoła w Utebo, zbudowaną
w malowniczym stylu Mudejar. Poszczególne repliki są zrealizowane
niezwykle starannie, ukazując pełny przekrój hiszpańskiej architektury.
Idąc Avda LEstadi w kierunku stacji kolejki linowej dochodzimy do
białej budowli Fundacion Joan Miro. W 1975 ten wielki kataloński
artysta zaingurował działalność fundacji swego imienia. W tym jednym z
najciekawszych muzeów Barcelony zgromadzone są obrazy i rysunki Miro,
którego niepowtarzalna twórczość znamionująca przejście od surrealizmu
do sztuki abstrakcyjnej, tworzy jeden z najbogatszych i fascynujących
języków sztuki dwudziestowiecznej. W muzeum znajdują się również dzieła
powstałe w hołdzie Miro, stworzone przez Henri Matisse, Henry Moore i
Roberta Motherwell. Na wzgórze Montjuic można również dostać się kolejką
linową z nadmorskiej dzielnicy Barceloneta. Przejażdżka jest
bardzo widowiskowa i pozostawia mocne wrażenia.
Dla spragnionych widoków niezapomnianą będzie wycieczka na
wzgórze Collserola, na miejsce zwane Tibidabo, gdzie nad
Parkiem Rozrywki króluje majestatyczny kościół Sagrat Cor de
Jesus zwieńczony wielką statuą Chrystusa, wyciągającego ramiona w
kierunku miasta. Z tego balkonu Barcelony otwiera się bajeczny widok
panoramy miasta, można stąd dojrzeć Montserrat, Pireneje i Majorkę,
można mieć wrażenie, że miasto jest w Twoim posiadaniu.
Oprócz świadectw tradycji romańskiej i gotyckiej najbardziej
charakterystyczne dla Barcelony są modernistyczne budowle
Antoniego Gaudiego, jednej z najwybitniejszych postaci sztuki
współczesnej. Jego słynnym dziełem jest Park Güell, pełne
fantazji pawilony pokryte rzeźbami zwierząt, inkrustowane barwną
ceramiką i szkłem. Podwójne schody biegną wzdłuż fontann spotykając się
w miejscu zwanym “Salą o stu kolumnach”, której zaginające się filary
wspierają sklepienie.
Interesującymi budowlami Gaudiego są dom Casa Batallo
przy Paseo de Gracia, w którym krzywoliniowe elementy architektoniczne
zdają się wirować oraz budynek Casa Mila zwany popularnie
"kamieniołomem", w którym fantazja Gaudiego znalazła pełne ujście.
Projektując Casa Mila Gaudi napisał ”Znikną kanty, a materiał obficie
zamanifestuje się w swych astralnych krągłościach, lecz słońce przenikać
będzie ze wszystkich czterech stron, a mój pałac stanie się obrazem
raju”.
Kulminacją twórczości Gaudiego jest Sagrada Familia,
dzieło o symbolicznym charakterze. Fasada zachodnia poświęcona miała być
narodzinom Chrystusa, wschodnia – jego męce a południowa
Wniebowstąpieniu. Trzy portale symbolizujące Wiarę, Nadzieję i Miłość są
wyrzeźbione w stylu Art Nouveau. Architektura dzieła ginie w gęstwinie
wycyzelowanych postaci i szczegółów i daremnym jest opis próbujący
ukazać cały ogrom i geniusz budowli. Barcelona nigdy nie byłaby taka
sama bez Gaudiego.
W okolicy Barcelony jest również wiele interesujących miejsc i
warto zobaczyć przynajmniej duchowe centrum Katalonii, klasztor na Montserrat,
masywie górskim położonym 30 km na północ od Barcelony. W klasztorze
istniejącym od XI wieku, zniszczonym przez armię napoleońską i
odbudowanym w XIX wieku znajduje się cudowna figura Madonny, z powodu
ciemnej karnacji zwanej La Moreneta.
|