Grecja - Zatoka Sarońska i Argolidzka

Zatoka Sarońska i Argolidzka są bardzo atrakcyjnym akwenem położonym blisko Aten. Osłonięte od silnych wiatrów, oferują zmienne krajobrazy i urozmaiconą, bezpieczną żeglugę przez cały rok. Na szlaku wędrówki znajdą się antyczne zabytki Epidaurus i Myken, biznatyjski zamek w Monemvassia, gwarne i kolorowe Poros i Hydra, plaże Spetses i piękne postoje w rybackich wioskach w Kiparissia, Yerakas czy Astros. Akwen polecamy szczególnie w lipcu i sierpniu, aby uniknąć silnych wiatrów na Cykladach.

Zatoka Sarońska

Engina

Wyspa znana z ceramiki i uprawy drzew pistacjowych jest zazwyczaj pierwszym lub ostatnim przystankiem wszystkich rejsów z Aten. W mieście Engina, stolicy wyspy niskie, białe i różowe domki otaczają port jachtowy i rybacki z kolorowymi kaiki a u wyjścia do miasta stoi kaplica Św. Mikołaja, patrona żeglarzy. Małe sklepiki w gwarnych uliczkach sprzedają lokalne specjalności: ceramikę, orzeszki pistacjowe i marcepan, na chętnych czekają również dorożki.

Oprócz spaceru po mieście interesująca będzie wycieczka autobusem do dobrze zachowanej z czasów antycznych doryckiej świątynii Afai z 480 p.n.e., starszej od Partenonu o ok. 60 lat. Po drodze warto jest też zwiedzić znany klasztor Aghios Nektarios. Świątynia Afai położona jest na wzgórzu nad dużą, otwartą zatoką Aghia Marina w północno-wschodniej części wyspy, znanym i popularnym kotwicowiskiem, skąd można również dojść do świątyni ścieżką wśród sosen.

Engina jest dobrze osłoniętym portem a rozkołys powstaje jedynie przy południowych wiatrach. Jest tu woda i paliwo. Marina często jest pełna jachtów i cumuje się wtedy na "drugiego". Na wyspie atrakcyjnym miejscem postoju jest również zatoka Perdika z plażą. W rybackiej wiosce głębokości przy nabrzeżu mają miejscami tylko 1,5 do 1,9 m. Ładne kotwicowiska znajdują się także w kilku zatokach na południu wyspy np. za przylądkiem Ag. Pirgos, obok miejscowości Sfendouri. Jest tu przyjemna zatoczka z piaszczystą plażą.

Angistri i Moni

Wysepki leżą na zachód od Enginy. Mniejsza z nich, niezamieszkała i częściowo zalesiona Moni, jest popularna z powodu otaczającej jej zielonej wody i ukrytych zatoczek. Na Angistri zamieszkuje natomiast ok. 400 mieszkańców. Rośnie na niej sosnowy las a atrakcją wyspy są małe zatoczki z przejrzystą wodą, szczególnie po wschodniej stronie. Po zachodniej stronie wyspy jest mała przystań.

Epidauros

W osłoniętej zatoce Epidurus, u podnóża stromych, zalesionych wzgórz spotkamy rybacką wioskę Palaia Epidaurus. Jej główną atrakcją jest położony w sosnowym lesie 35 km od wioski, najlepiej zachowany w Grecji antyczny teatr z 4 wieku p.n.e. oraz ruiny sanktuarium Asklepiosa. Teatr został odnowiony w 1954 roku i w lecie o zachodzie słońca wystawiane są w nim dramaty tragików greckich. Posiada 14 000 miejsc i ma znakomitą akustykę, słowo powiedziane na scenie dobrze jest słychać w ostatnim z pośród 54 rzędów. Postój jest możliwy przy nabrzeżu lub na kotwicy niedaleko plaży, uroku dodaje mu zapach gajów pomarańczowych w zatoce.

Poros

Poros

Po północnej stronie miasta znajduje się nabrzeże z miejscami postojowymi, gdzie można uzupełnić wodę, ale jachty cumują prawie wzdłuż całego nabrzeża. Dobry postój można znaleźć również na licznych kotwicowiskach po obu stronach wyspy Sferia wzdłuż zachodniej strony wyspy Kalavaria, w cieśninie między Sferia i Peloponezem (bezpieczne schronienie przy każdym kierunku wiatru) a także w zatoce Ormos Vidhi już przy Peloponezie, skąd można zrobić wycieczkę do gajów cytrynowych na lądzie. Plaże na Poros znajdują się w m. in. w Neorio, Zoodohos Pigi i Bagonia.

Naprzeciw Poros leży półwysep Vahti, po którego zachodniej stronie jest również dużo kotwicowisk. Atrakcją miejscowości Methana, znanej z leczniczych źródeł i sanatoriów jest możliwość kąpieli i "potaplania" się w gorącym źródle za miastem, obok wybrzeża.

Hydra

Hydra

Kto szuka nocnego życia, dobrych tawern i ciekawych wyrobów jubilerskich, ceramiki, wyrobów skórzanych i tkanin nie będzie zawiedziony. Hydra zachowała swoją architekturę z XVIII wieku, z jej pięknymi, białymi i pastelowymi, kamiennym rezydencjami kupców i kapitanów na wzgórzach otaczających port. Na wyspie w dalszym ciągu szczęśliwie brak jest samochodów. W lipcu i sierpniu znalezienie miejsca na noc w Hydrze jest trudnym zadaniem. Jachty stoją naprzeciw siebie a skrzyżowane i zaplątane kotwice są na porządku dziennym w tym ciasnym porcie. Przy braku miejsca można kotwiczyć w Mandraki na wschód od Hydry, przyjemnej zatoce z piaszczystą plażą.

Po drugiej stronie cieśniny Hydry na Peloponezie, u stóp zalesionego przylądka spotkamy przyjemną i względnie spokojną miejscowość Ermioni nad zatoką z czystą wodą i piaszczystą plażą. Można tu zakotwiczyć obok starego mola lub zacumować do nowego, zewnętrznego mola. Dobrym kotwicowiskiem w cieśninie znajduje się w głębokiej zatoce po północnej stronie wyspy Nisis Dhokos. Zakotwiczyć można również na wschód od Nisis Dhokos przy wysepce L. Tselevinia lub przy C. Skiliaon oraz na zachód od Nisis Dhokos w zatoce powyżej przylądka C. Milianos.

Spetses

W przeciwieństwie do Hydry, wyspa jest płaska i zielona, porośnięta sosnami, usiana niewielkimi zatoczkami z piaszczystym plażami w cieniu drzew. Miasto Spetses od strony morza ma ciekawą panoramę, ze starymi rezydencjami sprzed 200 lat. Jego kręte uliczki są pełne gwaru i butików a oficjalnym taxi w mieście są ciągle konne dorożki. Z zabytków warto zwiedzić sławny, historyczny klasztor Św. Mikołaja, gdzie 3 kwietnia, 1821 mieszkańcy złożyli przysięgę "wolność lub śmierć" podczas powstania o niepodległość. 8 września ma miejsce w mieście religijny i historyczny festyn "Armata", upamiętniający bitwę morską z Turkami, która miała miejsce w 1822 w pobliżu Spetses.

Start port zachował swój dawny wygląd i wciąż buduje się w nim drewnienie kaiki, łodzie rybackie i repliki starych żaglowców tradycyjną metodą. Można próbować zacumować w wewnętrznym porcie na co rzadko można liczyć, bowiem jest w nim raczej ciasno. W razie niepowodzenia pozostaje zakotwiczyć bliżej wejścia i wyrzucić długą linę na brzeg. W porcie jest woda i paliwo.

Zalesiona wyspa ma przyjemny klimat i spacer po lesie będzie przyjemnym urozmaiceniem rejsu. W północno-zachodniej części wyspy znajduje się duża, atrakcyjna zatoka Ormos Zoyioryia, z czystą wodą i tawerną na brzegu. Ładne plaże na wyspie to Agii Anargiri i Agia Paraskevi w południowej- zachodniej części wyspy oraz Vrellas i Zogheria na północy.

Zatoka Argolidzka

Porto Heli

Naprzeciw Spetses leży duże i bezpieczne przy każdej pogodzie kotwicowisko w naturalnym porcie. Miasteczko Porto Heli liczy około 750 mieszkańców i jest dość popularnym kurortem. Po lewej stronie od wejścia znajduje się nabrzeże miejskie, z tawernami i sklepami, będące centrum życia towarzyskiego miasta. Jeżeli zabraknie miejsca przy nabrzeżu, na kotwicy można stanąć praktycznie w całej, płytkiej zatoce. Płynąc z Porto Heli do Napflion spotkamy po drodze kotwicowiska w Koiladhia, Iria, Kaidhari i Tolo.

Napflion

Położony na końcu Zatoki Argolidzkiej, pierwsza stolica niepodległej Grecji w latach 1830-34, jest dużym i ładnym miastem z widowiskowym portem. Przyjemny będzie spacer wąskimi uliczkami Starego Miasta z 15 wieku pośród weneckich, tureckich i bizantyjskich budynków. Warto też wspiąć się do imponującej, górującej nad miastem weneckiej fortecy Palamidi z 18 wieku, wewnątrz jej murów znajdują się trzy weneckie zamki zbudowane w latach j1711-1714. Widoki z fortecy na panoramę zatoki są niezapomniane. W mieście mamy również możliwość przyjrzeć się zewnętrznej architekturze trzech tureckich meczetów, które dziś nie pełnią już swych religijnych funkcji.

Pobyt w w Napflion stwarza na znakomitą okazję, aby zwiedzić starożytne Mykeny, istniejące od 1500 do 1200 wieku p.n.e. a odkryte przez Schliemanna - dojazd autobusem. Wykopaliska archeologiczne, a wśród nich Cytadela, do której wchodzi się przez sławną Lwią Bramą, pałac królewski czy dobrze znany z literatury Skarbiec Atreusa (grób Agamemnona) dobrze ilustrują potęgę starożytnych Myken.

Astros

Ta sympatyczna i urokliwa rybacka wioska jest położona na niewielkim wzgórzu wokół piaszczystej zatoki, a jej mieszkańcy i turyści żyją tu w dobrych stosunkach. Po kąpieli za dnia, popołudniowy i krótki spacer zaprowadzi nas do średniowiecznego zamku z pięknym widokiem na zatokę. Do wyboru mamy również możliwość odwiedzenia dużego i ciekawego klasztoru Loukous, położonego ok. 4 km od wioski. Cumując przy nabrzeżu należy uważać na podwodnie kamienie. Na południe na odcinku między Astros a Leonidhion znajdują się kotwicowiska w Dunutrios, Zaritsi i Tiros.

Leonidhion

Miasteczko Leonidhion otoczone imponującymi, czerwonymi skałami, jest oddalone od wybrzeża o ok. 4 km. Położone na żyznych terenach rolniczych jest zamożnym, tradycyjnym miastem, który nie zostało zdominowane prze turystów i zachowało swój dawny wygląd. Jachty cumują w niewielkim porcie w miejscowości Plaka, z ładną, półkolistą plażą. Po wizycie w Leonidhion znów na jachcie podobnie jak w Astros urokliwe i spokojne miejsce z dala od zgiełku. Półtorej mili na południe można zakotwiczyć również obok małej wioski Poulithra.

Kiparissi

Kiparissi

Piękna i zielona zatoka, głęboko wciśnięta miedzy wysokie góry, jest trudno dostępna od strony lądu i rzadko odwiedzana. Po prawej stronie od wejścia jest nabrzeże, przy którym czasem trzeba dzielić miejsce z łodziami rybackimi. Naprzeciwko leży ładna, żwirowa plaża z przeźroczystą wodą. Przy braku miejsca przy nabrzeżu można stanąć na kotwicy w kilku miejscach w zatoce. Urozmaiceniem postoju będzie wieczorny spacer krętą drogą wzdłuż zatoki do miasteczka i wizyta w jednej z kilku tradycyjnych tawern.

Yerakas

Ta niewielka wioska leży w widowiskowej wąskiej zatoce, między wysokimi klifami i wejście do niej jest dość trudno widoczne z morza. Być może dlatego i dzięki swojemu odosobnieniu miejscowość dobrze zachowała swój dawny wygląd. W zatoce można zacumować naprzeciw małego bulwaru na wprost tawern lub zakotwiczyć po zachodniej stronie w pobliżu laguny, w której głębokość schodzi poniżej jednego metra. Kiedy słońce przygaśnie, warto jest zrobić przechadzkę do ruin akropolis, położonych na wzgórzu na prawo od wejścia, aby kontemplować zachód słońca.

Monemvassia

Monemvassia

Założona w VI wieku przez Bizantyjczyków i zwana często Grecką Skałą Gibraltaru, strategicznie położona Monemvassia była ważnym średniowiecznym portem morskim i ośrodkiem handlowym i w czasach swojej świetności liczyła 60 tys. mieszkańców. Średniowieczne, dobrze zachowane Dolne i Górne Miasto położone jest na skale przypominającej wyspę.

W otoczonym murem mieście jest dużo ciekawych zabytków: bizantyjska katedrę Christos Elkomenos- największy kościół w południowej Grecji, kościoły Agios Petros, Chrissalitissa, czy Agios Nikolaus. Również spacer pośród skomplikowanej sieci uliczek przeniesie nas myślą do innych czasów. Monemvasia jest połączona groblą z wioską Gefirą, w której spotkamy duży wybór tawern. Po prawej stronie Monemvasia patrząc od strony morza można zacumować w porcie przy nabrzeżu (można tu uzupełnić wodę) lub w po drugiej stronie w niewielkiej, znajdującej się w budowie marinie.

Pogoda

Meltemi, północny wiatr, który osiąga największą siłę w lipcu i sierpniu, w Zatoce Sarońskiej i Argolidzkiej jest mniej regularny. Najczęściej wieje z kierunków od N do NE z siłą 4 - 5°B i jest słabszy wokół półwyspu Methana i wyspy Poros. Jeśli nie wieje Meltemi, to wiatr jest głównie z południa o sile 2 - 3°B. W zatoce Hydry i Argolidzkiej, wiatr wieje głównie z południowego wschodu z siłą 3 - 5°B i zanika w nocy.
Na wschodnim wybrzeżu Peloponezu, najczęstsze wiatry to słaby Meltemi z NE lub wiatr z kierunku od południowego do południowo-wschodniego. Wiosną i jesienią na całym obszarze przeważają słabe wiatry z południa.

Warunki meteorologiczne w Zatoce Sarońskiej

Trasy

W ciągu tygodnia można zwiedzić wyspy Zatoki Sarońskiej, natomiast przy dwóch tygodniach popłynąć dalej na południe wzdłuż wschodniego Peloponezu. Przykładowe trasy.

Trasa tygodniowa :

Trasa dwutygodniowa :